การศึกษาประวัติศาสตร์

ประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่มที่๖ หน้าที่ ๒๐๗-๒๑๖ ว่าด้วยเรื่องพงศาวดารเมืองถลาง ในประชุมพงศาวดารภาคที่๒ บทความนี้เป็นการนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์พงศาวดารเมืองถลางซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือการประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่มที่๖ตั่งแต่หน้า๒๐๗-๒๑๖ มีความประสงค์ที่จะศึกษาลักษณะของหลักประเภทพงศาวดาร และการวิพากษ์สะท้อนงานในการเขียนพงศาวดารภาคใต้ผ่านพงศาวดารเมืองถลาง วิพากษ์ ความสำคัญของเอกสาร พงศาวดารเมืองถลางได้รับการตีพิมพ์ละเผยแพร่หลายฉบับ ดังประกฎในฉบับประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๒สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนารถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีพระราชเสาวนีดำรัสสั่งให้พิมพ์พระราชทานในงานศพฟักทองราชินิกูล พ.ศ. ๒๔๕๗, ประชุมพงศาวดารฉบับหอสมุดแห่งชาติ (๒๕๐๖ : ๔๙๗ - ๔๙๘) , ประชุมพงศาวดารฉบับกาญนาภิเษก เล่มที่๖ ในปี๒๕๔๕ ผู้เขียนพงศาวดารเมืองถลาง    รวบรวมและเรียบเรียงโดยพระยาถลาง นาย เริก และคณะ   นายเริก เป็นบุตรเขตของตระกูล ณ ถลาง จึงได้บันทึกความเป็นมาของตระกูลเมืองถลางและผลงานสำคัญ ๆ ของบิดาคือ เจ้าพระยาสุรินทรราชา (จัน) เอาไว้ในพงศาวดารเมืองถลางลักษณ...

ยุคสมัยศิลปะไทย           การศึกษาทัศนศิลป์ในประเทศไทยดังจะกล่าวถึงต่อไปนี้ มีเนื้อหาพอสังเขปเพียงเพื่อ ให้รู้ว่าศิลปะในประเทศไทย แต่ละสมัยมีลักษณเด่นะเฉพาะอย่างไร เพื่อนำไปใช้ประกอบการศึกษา ด้านความงาม การวิจารณ์ศิลปะ ต่อไป ซึ่งหากผู้สนใจในรายละเอียด ก็สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้ จากวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ วิชาศิลปะนิยม และวิชาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง           หากจะย้อนกลับมาพิจารณาศิลปกรรมไทยโดยส่วนกว้าง เราก็จะพบว่าศิลปกรรมไทยก็มิได้แตกต่างไปจากศิลปกรรม ของชาติอื่น ๆ ในประเด็นที่มีการคลี่คลายเปลี่ยนแปลงเสมอมา โดยการเปลี่ยนแปลงนั้นมีทั้งลักษณะค่อยเป็นค่อยไป และมีทั้งที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว มีทั้งที่เปลี่ยนแปลงเฉพาะรูปแบบหรือประเด็นปลีกย่อย และมีทั้งที่เปลี่ยนแปลงเนื้อหาสาระชนิดแยกขาดออกจากสิ่งเดิมอย่างชัดเจน ซึ่งในประเด็นหลังนี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อโครงสร้างใหญ่ ๆ ของสังคมเปลี่ยนไปนั่นเอง สำหรับยุคสมัยของศิลปกรรมไทยนั้น นักประวัติศาสตร์ศิลป์ได้แบ่งออกได้ ตามแนวทางใหญ่ ๆ 3 แนวทางคือ         แนวทางที่ 1 แบ่งตามลั...